Get Adobe Flash player

Deel 3: Met het verkeerde been uit bed gestapt …

Na vijf minuten hoorde ik iemand achter mij praten, dat hij alles zag en mijn actie goed vond.Aan zijn woorden merkte ik dat hij een hekel heeft aan buschauffeurs. Ik zat ondertussen nog steeds op de grond, de buschauffeur heeft lang gewacht; zelfs mensen die in de bus zaten kwamen naar voren om te kijken wat er aan de hand was. Na 10 minuten besloot hij om de centrale te bellen en iedereen uit de bus te laten stappen. Ja sorry of ik ga mee of er gaat niemand mee!

Een van de passagiers kwam verhaal bij mij halen en begon dreigend  met zij arm te zwaaien, ik ben cool gebleven en zei: of je loopt weg of ik ga ervoor zorgen dat je hier naast me gaat liggen en straks word je vervoerd met een ambulance  naar het zieken huis en je loopt dan een vertraging van een jaar op! Natuurlijk meende ik dat niet;) Hij liep vervolgens snel weg. Opeens zag ik een politieauto komen. Er stapten twee politiemannen uit en die kwamen mijn richting op. Ze vroegen netjes of ik wilde opstaan en of ik zou kunnen vertellen wat er aan de hand was….

De Marokkaanse dame onderbrak mijn gedachten en vroeg of ik de weg vrij wilde maken voor de anderen en mijn tassen wilde verwijderen uit de NIET lopende band. Ik zei “sorry, dat ga ik niet doen en ik ga niet weg. Je moet mijn bagage gewoon inchecken. Het is jullie probleem en jullie moeten het oplossen, ik ga jullie probleem zeker niet oplossen, punt uit.”
De Marokkaanse dame negeerde me en vroeg het paspoort van een vrouw die achter mij in de rij stond. Ze gaf haar haar paspoort en wilde haar tassen op de NIET lopende band plaatsen. Ik zei “sorry mevrouw, je ziet dat we hier een probleem hebben en ik zal zeker niemand door laten tot dat ik geholpen word. Ik hoop dat u mij begrijpt.”De dame achter de balie, vroeg voor de 30ste  keer of ik de weg vrij wil maken. En ik ben voor de 30ste keer blijven staan. Maar ze zag dat ik doodserieus was. Ik zag haar alles inpakken en verhuizen naar een andere balie een paar rijen verderop. Toen riep ik- terwijl iedereen mee luisterde-“Nou, nu wil ik dat jullie de politie gaan bellen en kijken wie gelijk zal krijgen. OF DURVEN JULLIE DAT NIET TE DOEN. DOE DAN!!!! DOE DAN!!!. ROEP DE POLITIE !!!!”  .. hahaha ik zag beide dames bellen…  dit gaat ervoor zorgen dat we vertraging krijgen maar ja, is geen uitzondering, RAM heeft tenslotte altijd vertraging!

Ik zag een politieman aankomen, hij ging gelijk richting de Surinaamse dame. Ik stond 3 rijen verderop en kon dus niet horen wat zij tegen hem zei. Ik besloot om toch naar hun te lopen. Je weet maar nooit wat ze aan het vertellen is. Toen ik in de buurt kwam knikte een Marokkaanse man die naast hun stond naar me van “het komt wel goed”.

Toch ging ik tegenover de politieman staan om mijn zegje te doen. Hij zag me en vroeg gelijk wat er aan de hand was. Ik begon mijn verhaal te vertellen en voordat ik klaar was, zag ik twee politieagenten onze richting op komen, één vrouw en één man, toen dacht ik, hmm het gaat om een Marokkaan, dus één politieman is niet genoeg. Maar … mijn gedachten werden onderbroken door een vraag van de politieman die er als eerst was….. Hij vroeg aan de twee anderen, wat ze hier aan het doen waren.  Toen antwoordde de politievrouw dat ze gebeld waren. Toen moest ik lachen hahaha “Wat een samenwerking bij RAM” Ze hadden nog niet eens afgesproken wie de politie moest bellen. Beide dames gingen bellen toen ik er om vroeg….. Door zulke gasten heb je zeker meer blauw op straat nodig 😉

Ik ging verder in gesprek met de twee politieagenten en deed mijn verhaal opnieuw, ik heb ook een smsje laten zien van RAM. Ze vroegen of ik me wilde kalmeren 🙂 ik was heel erg boos, dat was te horen aan mijn stem en duidelijk te zien in mijn ogen. Er gingen nog twee mannen naast me staan die mijn verhaal bevestigden en hetzelfde probleem hadden.

De politieman en -vrouw gingen met elkaar overleggen. Ik kreeg de indruk dat ze me zouden meedelen dat ze niks voor mij konden betekenen. Maar ja,ik moet toegeven dat ik geen hoge pet op heb van de politie. En om meer druk te zetten op de politie en RAM, draaide ik me richting de aanwezige reizigers en riep ik heel erg hard: “Wie zou vandaag om 13:00uur gaan vliegen naar Tanger en vertrekt nu pas?” ik zag heel veel handen omhoog gaan en ik wou ook de andere groep gaan aanspreken die rechtstreeks naar Nador zouden gaan en nu via Tanger moesten vliegen, maar de politieagente had me snel door en kwam snel mijn richting op en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Like onze pagina
Geest en kennis van de schrijver blijven in zijn boeken bewaard, veilig voor de ongunst der tijden en in staat om steeds te herleven.