Get Adobe Flash player

Memoires

Herinner je je het moment, ik was toen zeven,
samen met jou, hollend in de regen.
Toen ik zei: “ik kan niet meer”,
en je me uitdaagde, de winst: jouw teddybeer.
Herinner je je het moment, jaren later,
samen met jou daar, aan het water.
Toen je besefte, dat ik dat kleine meisje niet meer was,
we zaten al immers, in de brugklas.
Herinner je je het moment, zeventien,
onze eerste ruzie, wilde je nooit meer zien.
Herinner je je het moment, drieëntwintig, eerst nog o zo schichtig,
die avond bij mij, op de stoep,
hoorde het hele dorp jouw geroep.
Op je knie zat je daar, voor mijn deur,
je bezorgde mij, een rode kleur.
Toen je zei: “zeg je vader dat ik van je hou,
zeg ja liefste, word mijn vrouw.”
Herinner je je de geboorte, van ons eerste kind,
het tastbare teken van liefde, dat ons verbindt.
Herinner je je het opgroeien, van onze kroost,
de tijd ging snel, herinneringen werden mijn troost.
Herinner je je me nu, als oude vrouw,
starend in je vermoeide ogen, nog zo hemelsblauw.
Herinner je je nu, dit moment,
een glimlach-
hij heeft me herkend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Like onze pagina
Geest en kennis van de schrijver blijven in zijn boeken bewaard, veilig voor de ongunst der tijden en in staat om steeds te herleven.