Get Adobe Flash player

Kleine meisjes worden groot.

Daar stond ik dan een aantal jaren geleden. Mams en paps ‘kleine’ meid die groot was geworden. Hun kleine meid die vaak met kleerscheuren en een zwarte snoet thuis kwam na het buitenspelen. Die belletjes bij de buren trok en tijdens ruzies de eerste klappen uitdeelde. Hun kleine meid die zich ontpopt heeft tot een volwassen jongedame en aangaf dat zij ging studeren.

Lees verder

Ik, gevangene nummer 3-7-8

In naam van Allaah, de meest Barmhartige, de Genadevolle

Ik, gevangene nummer 3-7-8 Ik kijk door de tralies heen en wacht Hopend op een paar woorden in een brief Zeg mij, ben ik jou dan niet lief? Hoopvol zit ik te staren Dagen gaan voorbij tot maanden en jaren Nooit heb ik wat van jou ontvangen Mijn vrouw en kinderen die ik niet eens kan omarmen

Lees verder

Waar sta je nu en wat is je positie?

Vroeger.. vroeger toen alles beter was.. Maar is dat wel zo? Was vroeger alles wel beter? Vraag het aan iemand die (bijna) gepensioneerd is, die zal zonder twijfel zeggen jahhh vroeger was alles beter. Niet gek, vrij logisch eigenlijk. Ga maar na bij jezelf, iedereen kent zijn/haar topjaar. De een vond de seventies geweldig en de ander de eighties. Lees verder

Fajr-up

Al wakker of lig je nog te slapen? Of loop je naar de badkamer te gapen? Fajr is bijna aangebroken. En woedoe is door je slaap verbroken.Allah is neergedaald in het derde deel van de nacht. Lag jij toen te slapen of heb je hierop gewacht? Allah stond voor je klaar om je te vergeven.. Daarvoor hoef je maar een klein beetje slaap voor op te geven..
Lees verder

Pas op voor skimmers!!!

Je denkt altijd: ‘dat overkomt mij niet!’. Nou, mij ís het overkomen! Ik ben slachtoffer geworden van skimming. Mijn magneetstrip is gekopieerd, mijn pincode is afgekeken en er is geld van mijn rekening opgenomen. Op een vrije middag ging ik boodschappen doen om lekker te kunnen koken. Ik wilde aan de kassa pinnen, maar het lukte niet. Oke, vreemd dacht ik, nog maar een keer proberen.
Lees verder

Goede tijden, slechte tijden

Ik was 5 jaar toen mijn vader voor het eerst naar Mekka ging. En ik weet nog als de dag van vandaag wat ik van hem gekregen heb en hoe blij ik daarmee was: gouden sandaaltjes met een glazen hakje met een roosje erin! Ik was zooo blij, had ze dag en nacht aan en als het te koud was deed mama er een paar dikke sokken onder! Ik voelde me een prinsesje, een schoonheid, een snoepje…..en dat allemaal door mijn sandaaltjes! Lees verder

Kop of munt?

Wat wil je later worden? Tot op de dag van vandaag herinner ik mij die vraag nog steeds. Een vraag die mij vaak gesteld werd toen ik nog ‘jong’ was en in de schoolbanken zat op de middelbare school. Een antwoord op die vraag had ik altijd wel klaar staan. Soms was mijn antwoord laborante, soms docente, soms maatschappelijk werkster en soms verpleegster. Andere zusters hadden dan weer als antwoord advocate of dokter.
Lees verder

Modern egoïstisch mens

We leven tegenwoordig in een moderne maatschappij waarin het Ik een centrale plaats inneemt. We zijn individuen geworden met een eigen mening die uitgesproken mag én kan worden. We trekken ons niks van anderen aan, en zijn vrij in ons handelen en doen. Niemand kan ons hierin belemmeren, en als het verdacht erop lijkt dat iemand dit in zijn hoofd haalt, reageren we vaak bot met de opmerking “wie denk je wel niet dat je bent?!”

Lees verder

Mijn eerste du’a‏

Laatst zat ik voor me uit te staren en dacht aan de kracht van de smeekbede (du’a). Zo brachten mijn gedachte me mee naar mijn eerste du’a. Dit deed me aan lang geleden denken. Ik zat nog op de basisschool. Ik kan me helaas niet meer herinneren welke groep, maar het feit is en blijft dat ik nog erg jong was. Zoals elk Marokkaans meisje, had ik ook gouden oorbellen. Maar helaas was ik niet zoals al deze andere meiden. Nee! Ik raakte namelijk altijd één van de oorbellen kwijt.

Lees verder

De rode schoentjes‏

Ik vond ze mooi, m’n rode schoentjes. Het waren open sandaaltjes, ik droeg ze elke dag, ik had geen keuze. Het waren de enige schoentjes die ik had, maar ik vond ze mooi. Op een dag waren we ‘Bordje Tik’ aan het doen net om de hoek van mijn straat. Ik mocht mee doen; ik zie mezelf nu lachen en meespelen met een van mijn lievelings straatspel. Ik zie mezelf 6 a 7 jaar en lachen, alleen lachen, en wachten tot het mijn beurt is. Het lijkt een opname van een groepje leuk spelende kinderen, iedereen lacht. Lees verder

Like onze pagina

Geest en kennis van de schrijver blijven in zijn boeken bewaard, veilig voor de ongunst der tijden en in staat om steeds te herleven.